A witch tasks a childless baker and his wife with procuring magical items from classic fairy tales to reverse the curse put on their family tree.

Ratings IMDb: 6.8
Awards: Nominated for 3 Golden Globes. Another 5 wins & 25 nominations
Resolution: 720*288
Source: DVDSCR





0 0 رای
اشتراک
اطلاع از
guest
3 دیدگاه
قدیمی ترین
جدید ترین بیشترین رای
Inline Feedbacks
View all comments
wolfomid

سلام
کیفیتش چطوریه؟
در حد dvd rip هست؟

Master

نقد و بررسی (راستی اسم خودمم هست )
منتقد: جیمز براردینلی
[تماشای] «به سوی جنگل/Into the Woods» مرا در سرما رها کرد و رفت. اقتباس سینمایی راب مارشال از داستان تخیلی استیفن ساندهایم، که پیشتر تئاتر موزیکالی از آن در برادوی نمایش داده شده، به نام «به سوی جنگل» نمی تواند غیر از داشتن فیلمنامهای هوشمندانه و چند بازی لذتبخش ادعای دیگری داشته باشد. هر یک از ترانههای فیلم با صرف کمترین میزان انرژی طراحی شدهاند و در میان آنها نمی‌توان حتی یک لحن جذاب یافت. فقدان تأثیر عاطفی فیلم زمانی هویدا میشود که شخصیت ها کشته میشوند و در واقع هیچکس به این واقعی نمیگذارد صرف بودجه اندک برای ساخت این فیلم (بنا بر گزارشات حدود ۵۰ میلیون دلار) مانع از «ویژه» شدن جلوههای بصری آن میشود.
این سئوال مطرح است که آیا طرفداران این نمایشنامه از تماشای برداشت مارشال از آن هیجان زده می‌شوند یا خیر. این فیلم نه تنها یکی از شخصیتهای مهم داستان (راوی) را حذف کرده بلکه سرنوشت شخصیت دیگری را تغییر داده و از شدت عریانی جنسی عیان دو رابطه میکاهد (البته همه اینها به اسم حفظ کیان خانواده هستند). ساندهایم با دلخوری تغییرات را پذیرفته اما لحن وی زمان صحبت درباره آنها نشان میدهد که اگرچه او با الزامات بازار آشناست، اما مفاهیم هنری او را سر کیف نمیآورند.
ایده پشت سر «به سوی جنگل» به اندازه ۲۵ سال پیش که نخستین بار روی صحنه تئاتر رفت تازه است. چهار داستانِ برادران گریم شامل سیندرلا (با بازی آنا کندریک)، شنل قرمزی (با بازی لیلا کراوفورد)، جک و لوبیای سحرآمیز (با بازی دانیل هاتلستون) و راپونزل (با بازی مکنزی موزی) بازنویسی و در هم تنیده شدهاند. به اینها داستانی که برداران گریم هرگز ننوشتهاند، شاید هم نوشته باشند اضافه شده است- نانوا (با بازی جیمز کوردن) و همسرش (با بازی امیلی بلانت)، که اجاقشان کور است، متوجه میشوند که جادوگری (با بازی مریل استریپ با الهام از کاراکترش در «شیطان پرادا میپوشد/The Devil Wears Prada» خانهشان را طلسم کرده است. برای باطل کردن این طلسم آنها سه شب وقت دارند تا به کلبه رفتگری بروند و چهار وسیله را پیدا کنند: یک گاو سفید شیری، یک شنل قرمز خونی، یک تار موی زرد ذرتی و یک دمپایی طلایی. به این ترتیب آنها به جنگل میروند، کارشان را انجام میدهند، و از آن به بعد با خوشحالی زندگی میکنند….. حداقل تا صحنه شماره ۲.
وقتی صحبت ساخت فیلمهای موزیکال به میان میآید، نمیتوان مارشال را کارگردان تازه کاری دانست. در واقع، او یکی از معدود کارگردانهای فعالی است که با زیر و بم این ژانر آشنا است. از این ها گذشته، «شیکاگویش/Chicago» برنده اسکار شد. همه اینها باعث میشوند از یکنواخت بودن «به سوی جنگل» شگفت زده شویم. موزیکالهای انیمیشنی دیزنی اوایل دهه ۱۹۹۰ سرزندهتر بودند. تنها یکی از آهنگهای این فیلم به نام «درد و رنج / Agony» آن انرژی مورد انتظار از چنین فیلمی را دارد، و این موفقیت بیشتر به دلیل سبک بازی کریس پاین در این صحنه است و ربطی به صحنه آرایی، طراحی رقصها یا تنظیم آهنگ ندارد.

Master

اونجایی که خواستم اسممو بگم که ایم ننوشت ! اسمم مهدی هست