When aliens misinterpret video feeds of classic arcade games as a declaration of war, they attack the Earth in the form of the video games.

Ratings IMDb: 5.6
Awards: 1 nomination
Resolution: 1280*528
Source: 720p.HDRIP.EVO





0 0 رای
اشتراک
اطلاع از
guest
6 دیدگاه
قدیمی ترین
جدید ترین بیشترین رای
Inline Feedbacks
View all comments
siamak gol

کوتوله :))
یه ضرب نابودش کردی :))

djsamjackman

“خلاصه داستان”
هنگامی که موجودات فضایی، فیدزهای ویدیویی بازی های کامپیوتری قدیمی را به اشتباه به عنوان اعلان جنگ تفسیر می کنند، در شکل و قالب بازی های ویدیویی به زمین حمله می کنند.

nasernew

پَک من و دانکی کینگ ، از جمله محبوب ترین شخصیت های تاریخ بازیهای رایانه ای هستند که هر دوی آنها در اوایل دهه ی 80 به عموم معرفی شدند و توانستند سالهای سال مردان و زنان بسیاری را سرگرم کنند.
ناسا در دهه ی هشتاد میلادی کپسولی حاوی بازیهای محبوب آرکید دهه ی هشتاد میلادی به همراه کلیپ های تلویزیونی که نشان از صلح دارد را به فضا می فرستد تا بتواند پیغامی صلح آمیز به موجودات زنده ای که احیانا در کهکشان حضور دارند ارسال نماید. 33 سال بعد، سم برنر ( آدام سندلر ) در یک شرکت آی تی مشغول به کار است و دوست صمیمی اش ویل ( کوین جیمز ) نیز رئیس جمهور ایالات متحده شده است! در این وضع، دنیا دچار آشوب می شود چراکه فضایی ها پیغام زمینی ها را بصورت اشتباه دریافت کرده اند و حالا با مجموعه ای از شخصیت های محبوب بازیهای آرکید از جمله پک من و دانکی کنگ و تتریس به زمین حمله کرده اند! حالا نوبت سم ، ویل و اِدی است که زمین را از دست شخصیت های دنیای بازیهای رایانه ای نجات دهند و….
شخصیت های داستان « پیکسل ها » اگرچه فانتزی هستند و نباید آنها را جدی گرفت، اما نبود حداقل پرداخت اولیه در آنان چنان آزاردهنده است که فیلم را به یک کلیپ بی ارزش تبلیغاتی مبدل کرده است که در آن افراد شوخی های پی در پی که فکر می کنند می تواند بامزه باشد را بکار میگیرند بی آنکه تفکری پشت این حجم از شوخی پنهان شده باشد.
« پیکسل ها » فیلمنامه مشخصی ندارد و شخصیت هایی رها شده را به مخاطب معرفی می کند که شوخی هایی سطحی را به کار می گیرند تا بلکه بتوانند مخاطب را به خنده وا دارند اما نتیجه کار ابدا راضی کننده نیست . تنها وجه مثبت « پیکسل ها » که می تواند تماشای اثر را به تجربه ای تحمل پذیر مبدل نماید، داشتن خاطرات نوستالژیک از شخصیت های محبوب دنیای بازیهای رایانه ای است که حضورشان در این فیلم می تواند احساس خوب گذشته را در مخاطب یادآوری کند.انتظار در برخی قسمت‌ها شايد اين بوده که جلوههای ويژه می‌توانند حداقل کمی جذابيت بصری به «پيکسل‌ها» بدهند. متأسفانه، تصاوير کامپيوتری بيشتر توی ذوق می‌زنند تا اين که پيشرفته باشند. «پيکسل‌ها» اثری شلخته و شلوغ است……..

Joker

بازی نقطه خور یادش بخیر :))